در اثناى غسل جنابت ، ميّتى را مس كند ، در بطلان غسل اختلاف است . بنابر قول به عدم بطلان ، بعد از اتمام غسل ، براى حدث جديد ، غسلى ديگر مىكند . بنابر قول به كافى نبودن غير غسل جنابت از وضو ، بايد پس از غسل دوم براى نماز وضو نيز بگيرد 25 ( - - ) حدث ) . شك در اثناى غسل : چنانچه در شستن عضوى ( سر و گردن و سمت راست بدن ) يا شرط آن شك كند ، در صورتى كه شك او قبل از داخل شدن در عضوى ديگر باشد ، بايد برگردد و عضو مشكوك را بشويد ؛ اما اگر بعد از آن باشد ، آيا در اين صورت نيز بايد برگردد يا به شك خود اعتنا نكرده و غسل را ادامه مىدهد ؟ مسئله محل اختلاف است . البته شك در شستن طرف چپ بدن حكمى ديگر دارد و آن اين است كه حتى پس از گذشت زمان طولانى از غسل ، بايد عضو مشكوك شسته شود ؛ هرچند برخى در فرضى كه غسل كننده ابتدا غسل خود را تمام ديده و اعتقاد به پايان يافتن آن داشته و سپس در آن شك كرده است ، غسل را تمام و صحيح دانسته‌اند و در نتيجه ، شستن سمت چپ واجب نخواهد بود . 26 برخى در فرضى كه مشكوك شرط باشد ، نه جزء - بدين معنا كه شستن عضو ، معلوم ، ليكن صحّت آن مشكوك باشد - شك را قابل اعتنا ندانسته و حتى پيش از داخل شدن در عضو ديگر نيز رجوع و شستن دوباره آن عضو را با رعايت شرط لازم ندانسته‌اند . 27 تداخل غسلها : چنانچه چند غسل بر عهدهء مكلّف باشد و همهء غسلها واجب باشند و در ميان آنها غسل جنابت وجود داشته باشد ، يك غسل به نيّت جنابت يا به نيّت همه و يا به قول مشهور ، به نيّت مطلق رفع حدث ، كفايت مىكند . در كفايت يك غسل به نيّت يكى از غسلها ، جز جنابت ، همچون حيض ، اختلاف است . اگر ميان غسلهاى واجب ، غسل جنابت وجود نداشته باشد ، يك غسل به نيّت همه و نيز به قول مشهور ، به نيّت مطلق رفع حدث ، كافى است و چنانچه يكى از غسلها را نيّت كند ، در كفايت آن از ديگر غسلها اختلاف است .